half marathon 21km

Ο αγώνας ξεκινά από τον πεζόδρομο που βρίσκεται ανάμεσα στο θερινό θεατράκι και τη λίμνη της κοιλάδας, με κατεύθυνση νότια προς τη γέφυρα του Τσέλιου. Κινούμαστε για 200μ. σε πεζόδρομο και, ακριβώς στο ύψος του Κλειστού Γυμναστηρίου, στρίβουμε αριστερά σε μονοπάτι, ακολουθώντας πορεία παράλληλη με τον πεζόδρομο για 700μ., μέχρι τη λευκή τσιμεντένια πεζογέφυρα, την οποία διασχίζουμε. Στο πρώτο αυτό χιλιόμετρο η κλίση είναι κυρίως κατηφορική και το πλάτος της διαδρομής επιτρέπει εύκολα προσπεράσματα και αλλαγές θέσεων.

Μετά την πεζογέφυρα κινούμαστε ανηφορικά σε άσφαλτο και συγκεκριμένα στην οδό Αναστασίου Στεφάνου για 550μ., μέχρι να συναντήσουμε τον επαρχιακό δρόμο Σερρών – Ελαιώνα. Αφού τον διασχίσουμε κάθετα, εισερχόμαστε σε τσιμεντένιο καλντερίμι, όπου κινούμαστε για περίπου 300μ. Στη συνέχεια στρίβουμε αριστερά και μπαίνουμε στο μονοπάτι «Γερμανικό». Πρόκειται για το πιο πολυσύχναστο μονοπάτι μεταξύ των Σερραίων δρομέων βουνού, οι οποίοι το προτιμούν για την ομορφιά του, τις συνεχείς εναλλαγές κλίσεων και το μαλακό τερέν του, ιδανικό για ορεινό τρέξιμο.

Το «Γερμανικό» το ακολουθούμε για περίπου 300μ. και, μόλις συναντήσουμε τον δασικό χωματόδρομο, συνεχίζουμε δεξιά και κατηφορικά. Με το «Γερμανικό» όμως δεν τελειώσαμε ακόμη, καθώς θα το συναντήσουμε ξανά στην επιστροφή της διαδρομής.

Κινούμενοι σε κατηφορικό χωματόδρομο, στρίβουμε δεξιά μετά από 600μ. και, έπειτα από ακόμη 100 μ., αριστερά, όπου τρέχουμε για λίγο δίπλα στον χείμαρρο του Αγίου Γεωργίου. Τον περνάμε απέναντι από αυτοσχέδιο πέρασμα που έχει διαμορφωθεί από τους διοργανωτές και συνεχίζουμε παράλληλα με το ποτάμι για περίπου 600μ.

Στο σημείο αυτό ξεκινά η πρώτη μεγάλη ανηφόρα του αγώνα και μάλιστα στα πρώτα της μέτρα έχει τοποθετηθεί σχοινί για τη διευκόλυνση της ανάβασης των αθλητών. Το ανηφορικό αυτό τμήμα διασχίζει πυκνό πευκοδάσος και, παρότι ιδιαίτερα όμορφο, διαθέτει αρκετά τεχνικά σημεία. Παραμένουμε σε αυτό για περίπου 1.400μ., έως ότου στρίψουμε δεξιά σε τεχνικό κατηφορικό μονοπάτι μήκους 600μ., το οποίο μας οδηγεί σε δασικό δρόμο. Εκεί στρίβουμε αριστερά. Στο σημείο αυτό έχουμε συμπληρώσει περίπου 5 χιλιόμετρα και συναντάμε τον πρώτο σταθμό ανεφοδιασμού.

# Προς τις Καμήλες

Από εδώ ξεκινά η μεγάλη ανάβαση του αγώνα. Για τα πρώτα 600μ. κινούμαστε στον δασικό δρόμο και στη συνέχεια στρίβουμε δεξιά, ακολουθώντας ανηφορικό μονοπάτι με ήπια κλίση στην αρχή, η οποία γίνεται εντονότερη όσο προχωράμε. Μετά από περίπου 800μ. στρίβουμε αριστερά, αφήνουμε πίσω μας το πευκοδάσος και κινούμαστε πλέον στην κορυφογραμμή, σε ένα τεχνικό μονοπάτι απαράμιλλης ομορφιάς, που οι Σερραίοι αποκαλούν «Καμήλες» λόγω των λοφίσκων που σχηματίζουν οι συνεχείς εναλλαγές της κλίσης.

Στις «Καμήλες», εφόσον ο καιρός το επιτρέπει, απολαμβάνουμε θέα 360 μοιρών προς τον Λαϊλιά, το Μενοίκιο Όρος, την πόλη των Σερρών πίσω μας, αλλά και τη λίμνη Κερκίνη. Στο τέλος του μονοπατιού ας κρατήσουμε ένα χαμόγελο για τον φωτογράφο μας, καθώς η θέα και η προσπάθεια αξίζουν σίγουρα ένα ενθύμιο. Παράλληλα, μας περιμένει και ο δεύτερος σταθμός ανεφοδιασμού που θα συναντήσουμε στο 8ο χιλιόμετρο, μόλις φτάσουμε στον χωματόδρομο.

# Το Τραπεζοειδές και το υψηλότερο σημείο

Η ανηφόρα όμως δεν έχει τελειώσει ακόμη. Αφού συνεχίσουμε στον χωματόδρομο για περίπου 150μ., παίρνουμε το τεχνικό ανηφορικό μονοπάτι στα αριστερά μας για 1200μ, το οποίο μας οδηγεί στο υψηλότερο σημείο του αγώνα, την κορυφή «Τραπεζοειδές», σε υψόμετρο 604 μέτρων.

Αμέσως μετά την κορυφή ακολουθούμε τα σημαιάκια και τη σήμανση της διαδρομής, περνάμε μέσα από την πίστα Enduro και ανεβαίνουμε στην αριστερή κορυφή από ένα ιδιαίτερα ανηφορικό και απαιτητικό, αλλά σχετικά ασαφές, μονοπάτι. Ακολουθούμε τον ήχο της καμπάνας και τις φωνές των εθελοντών και, περίπου 500μ. αργότερα, φτάνουμε στο 10ο χιλιόμετρο της διαδρομής. Από εκεί συνεχίζουμε κατηφορικά σε παλιό χωματόδρομο για 600μ. και στη συνέχεια στρίβουμε δεξιά σε ιδιαίτερα τεχνικό μονοπάτι, με αρκετές πέτρες που απαιτούν προσοχή.

Το μονοπάτι αυτό μας οδηγεί, έπειτα από περίπου 350μ., σε χωματόδρομο. Στρίβουμε δεξιά και, περίπου 100μ. αργότερα, περνάμε δίπλα από τις πηγές του Ελαιώνα, ένα μέρος σπάνιας φυσικής ομορφιάς με πλατάνια και συνεχόμενη ροή νερού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Συνεχίζουμε για ακόμη 350 μ. στον χωματόδρομο, περνώντας δίπλα από τα μαντριά του κυρ Στέφανου και του κυρ Βασίλη.

# Το κρυμμένο διαμάντι του Ελαιώνα

Στο 12ο χιλιόμετρο αφήνουμε τον χωματόδρομο, στρίβουμε αριστερά και τρέχουμε για περίπου 700μ. σε κατηφορικό μονοπάτι που μας οδηγεί στο κρυμμένο διαμάντι του Ελαιώνα: έναν παλιό νερόμυλο και ένα πέτρινο γεφύρι αξεπέραστης ομορφιάς.

Αφού περάσουμε πάνω από το πέτρινο γεφύρι και βγάλουμε την αναμνηστική μας φωτογραφία, κατευθυνόμαστε ευθεία και στη συνέχεια αριστερά, ακολουθώντας αρχικά μονοπάτι και αργότερα χωματόδρομο. Έπειτα από περίπου 700μ. φτάνουμε στον τσιμεντόδρομο πάνω από το χωριό του Ελαιώνα.

Συνεχίζοντας ευθεία, μόλις μπούμε στο χωριό στρίβουμε δεξιά και αντικρίζουμε τον τρίτο σταθμό ανεφοδιασμού του αγώνα, στην κεντρική πλατεία με τις τέσσερις βρύσες και την εκκλησία του χωριού να πρωταγωνιστεί στο τοπίο.

Βρισκόμαστε πλέον στο 13,8 χιλιόμετρο του αγώνα. Τα δύσκολα έχουν μείνει πίσω μας και μέχρι τον τερματισμό απομένουν μόνο λίγες, σύντομες ανηφορικές δοκιμασίες.

# Η επιστροφή και ο τερματισμός

Αφήνοντας τον σταθμό, κινούμαστε ευθεία και, έπειτα από 300μ., αφήνουμε πίσω μας τον Ελαιώνα. Στην αρχή ακολουθούμε ένα κατηφορικό καλντερίμι και στη συνέχεια χωματόδρομο. Ακολουθώντας τη σηματοδότηση της διαδρομής, φτάνουμε έπειτα από περίπου 1.200μ. κατηφόρας στο ποταμάκι του Αγίου Γεωργίου, το οποίο διασχίζουμε από αυτοσχέδιο πέρασμα που έχει διαμορφωθεί από τους διοργανωτές.

Αμέσως μετά μας περιμένει η τελευταία ανηφόρα του αγώνα. Πρόκειται για μια ανάβαση περίπου 800μ., με σαφώς ηπιότερες κλίσεις σε σχέση με όσα έχουμε ήδη αντιμετωπίσει. Μόλις φτάσουμε στον επαρχιακό δρόμο Σερρών – Ελαιώνα, δεν τον διασχίζουμε. Κινούμαστε παράλληλα με αυτόν για περίπου 80 μ. και στη συνέχεια στρίβουμε ελαφρώς αριστερά σε παλιό τσιμεντόδρομο.

Αφού περάσουμε δίπλα από ποτίστρα ζώων, μπαίνουμε ξανά στο «Γερμανικό» και αρχίζουμε μια μεγάλη, απολαυστική κατάβαση μέσα στο πευκοδάσος. Για περίπου 3.500μ. κινούμαστε σε ήπιες κατηφορικές κλίσεις, απολαμβάνοντας ένα από τα πιο όμορφα τμήματα της διαδρομής. Στη διάρκεια αυτής της κατάβασης θα συναντήσουμε και το τελευταίο σταθμό τροφοδοσίας στο 18ο χλμ περίπου. Στη διχάλα που θα συναντήσουμε στο 20ο χλμ ακολουθούμε το δεξί μονοπάτι, το οποίο μας οδηγεί ξανά στον επαρχιακό δρόμο Σερρών – Ελαιώνα.

Αυτή τη φορά διασχίζουμε τον δρόμο απέναντι και, περίπου 100μ. αργότερα, στρίβουμε δεξιά για να μπούμε στο μονοπάτι των Βλάχων.

Στο τελευταίο αυτό κατηφορικό μονοπάτι της διαδρομής ενδέχεται να συναντήσουμε παιδιά με τα ποδήλατά τους, καθώς αποτελεί ιδιαίτερα δημοφιλή προορισμό για τις μικρότερες ηλικίες. Λίγο αργότερα περνάμε δίπλα από το δασικό κιόσκι του Δημήτρη, το οποίο δημιουργήθηκε με σκοπό την ανάπαυση των μικρών εξερευνητών του παιδικού σταθμού που διευθύνει.

Έχοντας πλέον συμπληρώσει το 21ο χιλιόμετρο της διαδρομής, γνωρίζουμε ότι ο τερματισμός βρίσκεται πολύ κοντά. Το συγκεκριμένο μονοπάτι, ωστόσο, απαιτεί προσοχή, καθώς το τερέν σε ορισμένα σημεία γίνεται τεχνικό και, σε συνδυασμό με την κόπωση στα πόδια, μπορεί να κρύβει παγίδες.

Στο τέλος του μονοπατιού, μόλις βγούμε στον χωματόδρομο, πραγματοποιούμε αναστροφή και διασχίζουμε το ποτάμι από το μοναδικό ξύλινο γεφυράκι που στέκει ακόμη στη θέση του. Ακολουθεί ο γύρος της λίμνης της κοιλάδας και, σαν άλλοι Ολυμπιονίκες στον γύρο του θριάμβου, κατευθυνόμαστε προς τον τερματισμό, ο οποίος βρίσκεται πλέον ακριβώς μπροστά μας.

Εκεί μας περιμένει η ικανοποίηση της ολοκλήρωσης μιας απαιτητικής διαδρομής, αλλά και τα αγαπημένα μας πρόσωπα, έτοιμα να μοιραστούν μαζί μας τη χαρά του τερματισμού.